Anders kijken naar de zorg. We doen het niet voor niks. In haar werk als fysiotherapeut en als coach binnen het project ‘Het zit in je.’ merkt Karin Kloppenburg dagelijks wat het brengt als we lef tonen en buiten de lijntjes kleuren. Voor bewoners én voor collega’s.
Al 38 jaar werkt Karin bij wat nu Liberein is. Sinds ruim twee jaar combineert ze haar rol als fysiotherapeut met het coachen van zorgteams. Binnen het project ‘Het zit in je.’ helpt ze teams om de visie van Liberein door te vertalen naar de praktijk. “Dat vraagt iets van ons allemaal. Waar we eerder alles overnamen van een bewoner, kijken we nu juist naar wat iemand zelf nog kan.” Die nieuwe manier van werken zorgt soms voor wrijving binnen teams. “Jongere collega’s zijn opgeleid met deze manier van werken, maar durven zich niet altijd uit te spreken. Ervaren collega’s hebben veel kennis, maar moeten juist leren loslaten. We komen pas verder als we erkennen dat we elkaar nodig hebben.”
Meebewegen
Voor Karin is dit de kern van anders kijken. “Verandering ontstaat pas als je met elkaar praat en van elkaar weet waar je tegenaan loopt.” Hoewel hier voor veel collega’s een drempel ligt, merkt ze dat dit veel oplevert. Ook in haar eigen werk. “Ik ben met mijn 61 jaar natuurlijk ook niet meer de jongste. De afgelopen jaren heb ik geleerd me meer in te leven in de zorgverleners op de werkvloer. Ik begrijp nu dat zij vaak ’s ochtends hoge druk ervaren, waardoor een bewoner niet altijd op tijd kan zijn bij een behandeling. Als fysiotherapeut kan ik daarin ook meebewegen. Ik kan iemand zelf ook even ophalen of eerst een andere bewoner helpen.”
GPS-horloge
Op het gebied van familieparticipatie ziet Karin ook wat het doet als je het met elkaar anders kijkt. “Veel collega’s vinden het lastig om familie te betrekken. Ze zijn bang dat familie ontzorgd wil worden. Terwijl familie het vaak juist fijn vindt om onderdeel te blijven van iemands leven. Ik ken allerlei voorbeelden van familieleden die koken voor de groep of wekelijks de haren wassen van hun moeder.”
Een ander voorbeeld gaat over een bewoner op Bruggerbosch die graag buiten wandelt, maar waarvan iedereen dat ook spannend vond. “De familie kwam met het idee om meneer een GPS-horloge om te doen, zodat ze hem altijd konden traceren. Dat vroeg best wat lef. Ze namen zelf de verantwoordelijkheid op zich om indien nodig meneer terug te brengen.”
Gelukkig is dat nooit nodig geweest. “Maar deze oplossing brengt precies wat nodig is. De bewoner behoudt zijn vrijheid en de spanning is verdwenen bij familie en zorgteams.”
Nieuwe ideeën
Karin hoeft niet lang na te denken over een advies aan collega’s. “Ik val in herhaling, maar voor mij is met elkaar praten de basis. We hebben allemaal hetzelfde doel: het beste voor de bewoner. Daarvoor moeten we anders kijken en flexibeler worden. Maar dat hoeven we niet alleen te doen. Juist wanneer we het gesprek aangaan, komen we samen tot nieuwe ideeën en oplossingen.”